Piosenki

Próba zebrania w jednym miejscu wysokiej jakości opracowań; ze szczególnym uwzględnieniem materiałów wcześniej niedostępnych lub rozrzuconych w różnych miejscach Internetu i prywatnych zbiorach.

Mój rynsztok, mieszczańskie porządki mam gdzieś
Te mordy obłudne i puste - pal sześć
Wysyłam pijane toasty na świat
I za tych popijam, co we mnie od lat Paweł Wójcik – Toasty

Oddział chorych na raka à la Polonaise A.D. 2002


Pięciu na jedną salę kładli na Banacha a b h c cis d dis e f fis g gis
(miejsca ciągle za mało, a rak coś się pleni), d a dis b e h f c fis cis g d gis dis a e b f h fis c g cis gis
Więc pięciu nas leżało, a każdy miał stracha, d a dis b e h f c fis cis g d gis dis a e b f h fis c g cis gis
Że to kres jego drogi na tej ciężkiej ziemi. d7 E a dis7 F b e7 Fis h f7 G c fis7 Gis cis g7 A d gis7 B dis a7 H e b7 C f h7 Cis fis c7 D g cis7 Dis gis
Ten spod okna z godnością znosił swoje lęki: d7 a dis7 b e7 h f7 c fis7 cis g7 d gis7 dis a7 e b7 f h7 fis c7 g cis7 gis
Szlafrok, kapcie, tranzystor, oficerska mina. F C Fis Cis G D Gis Dis A E B F H Fis C G Cis Gis D A Dis B E H
Dyrygował, jak mamy korzystać z łazienki… d a dis b e h f c fis cis g d gis dis a e b f h fis c g cis gis
A ja – nic nie mówiłem. Czytałem kryminał. d E a dis F b e Fis h f G c fis Gis cis g A d gis B dis a H e b C f h Cis fis c D g cis Dis gis

Drugi, z guzem na wardze, lubił telewizję, d a dis b e h f c fis cis g d gis dis a e b f h fis c g cis gis
Więc każdą wolną chwilę na kobiecym siedział; F C Fis Cis G D Gis Dis A E B F H Fis C G Cis Gis D A Dis B E H
Mówił – wie pan, w cywilu to ja jestem fryzjer, d a dis b e h f c fis cis g d gis dis a e b f h fis c g cis gis
Ale teleturnieje mnie biorą, ta wiedza! d7 E a dis7 F b e7 Fis h f7 G c fis7 Gis cis g7 A d gis7 B dis a7 H e b7 C f h7 Cis fis c7 D g cis7 Dis gis
Godny zgodził się, owszem, że bez wiedzy nijak, d a dis b e h f c fis cis g d gis dis a e b f h fis c g cis gis
On jednak osobiście zwykł chadzać do kina; F C Fis Cis G D Gis Dis A E B F H Fis C G Cis Gis D A Dis B E H
Po czym włączył tranzystor na Radio Maryja, d a dis b e h f c fis cis g d gis dis a e b f h fis c g cis gis
A ja – nic nie mówiłem. Czytałem kryminał. d E a dis F b e Fis h f G c fis Gis cis g A d gis B dis a H e b C f h Cis fis c D g cis Dis gis

Trzeci wciąż się naświetlał, miał głowę w bandażach, d a dis b e h f c fis cis g d gis dis a e b f h fis c g cis gis
skórę twarzy jak sandał i dziurę po uchu. F C Fis Cis G D Gis Dis A E B F H Fis C G Cis Gis D A Dis B E H
Znikał „płucka przewietrzyć i raczka podsmażać”. d a dis b e h f c fis cis g d gis dis a e b f h fis c g cis gis
– Nikotynka – powiadał – podtrzymuje na duchu. d7 E a dis7 F b e7 Fis h f7 G c fis7 Gis cis g7 A d gis7 B dis a7 H e b7 C f h7 Cis fis c7 D g cis7 Dis gis
Ten od teleturniejów odmawiał jej zalet. d a dis b e h f c fis cis g d gis dis a e b f h fis c g cis gis
– Panie! Pański nowotwór to ta nikotyna! F C Fis Cis G D Gis Dis A E B F H Fis C G Cis Gis D A Dis B E H
Obrażał się Palacz – Przecież uchem nie palę! d a dis b e h f c fis cis g d gis dis a e b f h fis c g cis gis
A ja – nic nie mówiłem. Czytałem kryminał. d E a dis F b e Fis h f G c fis Gis cis g A d gis B dis a H e b C f h Cis fis c D g cis Dis gis

Czwarty też małomówny. Wwieźli go o zmierzchu d a dis b e h f c fis cis g d gis dis a e b f h fis c g cis gis
I wcisnęli na siłę w kąt pod Krucyfiksem. F C Fis Cis G D Gis Dis A E B F H Fis C G Cis Gis D A Dis B E H
– Tak na oko – oświadczył – jestem zdrów! Po wierzchu! d a dis b e h f c fis cis g d gis dis a e b f h fis c g cis gis
Ale rak mnie wyżera, jak żyd krem w Bar Micwę! d7 E a dis7 F b e7 Fis h f7 G c fis7 Gis cis g7 A d gis7 B dis a7 H e b7 C f h7 Cis fis c7 D g cis7 Dis gis
Tu Godny się ożywił, słysząc temat „Żydzi”. d a dis b e h f c fis cis g d gis dis a e b f h fis c g cis gis
– Zlatują się jak muchy, a my – jak padlina! F C Fis Cis G D Gis Dis A E B F H Fis C G Cis Gis D A Dis B E H
Nie dość, że takie żyje, to jeszcze z nas szydzi! d a dis b e h f c fis cis g d gis dis a e b f h fis c g cis gis
A ja? – nic nie mówiłem. Czytałem kryminał. d E a dis F b e Fis h f G c fis Gis cis g A d gis B dis a H e b C f h Cis fis c D g cis Dis gis

– Polacy Adzikowi winni są pomniki d a dis b e h f c fis cis g d gis dis a e b f h fis c g cis gis
Za to, że tyle tego robactwa wypalił! F C Fis Cis G D Gis Dis A E B F H Fis C G Cis Gis D A Dis B E H
– Ale żydki się w Krzyżu kryją, jak korniki! d a dis b e h f c fis cis g d gis dis a e b f h fis c g cis gis
Papieżowi jarmułkę założyć kazali! d7 E a dis7 F b e7 Fis h f7 G c fis7 Gis cis g7 A d gis7 B dis a7 H e b7 C f h7 Cis fis c7 D g cis7 Dis gis
– Odwiedzał synagogę – tłumaczył Telewidz, d a dis b e h f c fis cis g d gis dis a e b f h fis c g cis gis
Ale go zakrzyczała rakowa rodzina. F C Fis Cis G D Gis Dis A E B F H Fis C G Cis Gis D A Dis B E H
– Niech pan tutaj nie broni żydowskiej bolszewii! d a dis b e h f c fis cis g d gis dis a e b f h fis c g cis gis
A ja – nic nie mówiłem. Czytałem kryminał. d E a dis F b e Fis h f G c fis Gis cis g A d gis B dis a H e b C f h Cis fis c D g cis Dis gis

– Pan zgasi już to światło! Przecież spać chcą chorzy! – d a dis b e h f c fis cis g d gis dis a e b f h fis c g cis gis
Sklął mnie potem wsłuchany w radiowe nieszpory F C Fis Cis G D Gis Dis A E B F H Fis C G Cis Gis D A Dis B E H
Ów, co godnie ból znosił, ale się położył, d a dis b e h f c fis cis g d gis dis a e b f h fis c g cis gis
Bo po takiej dyskusji poczuł, że jest chory. d7 E a dis7 F b e7 Fis h f7 G c fis7 Gis cis g7 A d gis7 B dis a7 H e b7 C f h7 Cis fis c7 D g cis7 Dis gis
Z twardą kulą w przełyku łaziłem po ciemku d a dis b e h f c fis cis g d gis dis a e b f h fis c g cis gis
Zimną wodą spod kranu chłodzić suche usta, F C Fis Cis G D Gis Dis A E B F H Fis C G Cis Gis D A Dis B E H
A Bezuchy po łóżku ciskał się i stękał: d a dis b e h f c fis cis g d gis dis a e b f h fis c g cis gis
– Kładą tu byle kogo i nie można usnąć! d E a dis F b e Fis h f G c fis Gis cis g A d gis B dis a H e b C f h Cis fis c D g cis Dis gis

Rano mnie wypisali zaraz po badaniach. d a dis b e h f c fis cis g d gis dis a e b f h fis c g cis gis
Teraz już tylko dni do wyroku odliczać… F C Fis Cis G D Gis Dis A E B F H Fis C G Cis Gis D A Dis B E H
Pod oknem siedział Godny. Wkładałem ubranie. d a dis b e h f c fis cis g d gis dis a e b f h fis c g cis gis
Nagle ni stąd, ni zowąd mówię: – Zdrowia życzę… d7 E a dis7 F b e7 Fis h f7 G c fis7 Gis cis g7 A d gis7 B dis a7 H e b7 C f h7 Cis fis c7 D g cis7 Dis gis
Wyrwał się z odrętwienia, jakbym był majakiem. d a dis b e h f c fis cis g d gis dis a e b f h fis c g cis gis
– No proszę! Jednak umie pan mówić, jak widzę! F C Fis Cis G D Gis Dis A E B F H Fis C G Cis Gis D A Dis B E H
A myśmy już myśleli: z książką, to snob jakiś… d a dis b e h f c fis cis g d gis dis a e b f h fis c g cis gis
– Nie, proszę pana – mówię – nie snob. Jestem Żydem. d E a dis F b e Fis h f G c fis Gis cis g A d gis B dis a H e b C f h Cis fis c D g cis Dis gis

Oj, odjęło mu mowę. Bo o co tu pytać? d a dis b e h f c fis cis g d gis dis a e b f h fis c g cis gis
Wyraźnie było widać, kiedy się przeraził, F C Fis Cis G D Gis Dis A E B F H Fis C G Cis Gis D A Dis B E H
Że pacjent żyd już wie, kto jest antysemitą, d a dis b e h f c fis cis g d gis dis a e b f h fis c g cis gis
I zgładzi go przez Spisek Żydowskich Lekarzy! d7 E a dis7 F b e7 Fis h f7 G c fis7 Gis cis g7 A d gis7 B dis a7 H e b7 C f h7 Cis fis c7 D g cis7 Dis gis
Odszedłem, bezskutecznie próbując przełykać d a dis b e h f c fis cis g d gis dis a e b f h fis c g cis gis
I w ustach mi gęstniała tysiącletnia ślina. F C Fis Cis G D Gis Dis A E B F H Fis C G Cis Gis D A Dis B E H
– Spluń za siebie – mówiło mi coś – spluń i zmykaj! d a dis b e h f c fis cis g d gis dis a e b f h fis c g cis gis
A ja obracałem w pamięci kryminał. d E a dis F b e Fis h f G c fis Gis cis g A d gis B dis a H e b C f h Cis fis c D g cis Dis gis

* Adzik - w pewnych kręgach czułe zdrobnienie od Adolfa (Hitlera).

Dodane 08.08.2011 przez DX

Oddział chorych na raka

Wiersz Jacka Kaczmarskiego nawiązuje do wydanej w 1968 roku powieści Aleksandra Sołżenicyna "Oddział chorych na raka".

Powieść opisuje historię grupy pacjentów oddziału onkologicznego sowieckiego szpitala w 1955 roku - dwa lata po śmierci Stalina - kreśląc przy pomocy przedstawianej placówki alegorię systemu totalitarnego. Książka ma charakter częściowo autobiograficzny - Sołżenicyn w 1954 roku był leczony onkologicznie w Taszkiencie.


Dodane 30.08.2015 przez DX

comments powered by Disqus
Tempo: 6