Piosenki

Próba zebrania w jednym miejscu wysokiej jakości opracowań; ze szczególnym uwzględnieniem materiałów wcześniej niedostępnych lub rozrzuconych w różnych miejscach Internetu i prywatnych zbiorach.

Mój rynsztok, mieszczańskie porządki mam gdzieś
Te mordy obłudne i puste - pal sześć
Wysyłam pijane toasty na świat
I za tych popijam, co we mnie od lat Paweł Wójcik – Toasty

Koncert fortepianowy


Ty w uniformie my w mroku poniekąd A E7
Sztywno podchodzisz siadasz do klawiszy E7 A E
I zamiast zagrać zatrzaskujesz wieko A E7
Skrzydło opada salwą przeciw ciszy E7 A E A (D A)
Do fortepianu po coś siadał chamie E A
Nie wydobędziesz z zeń dźwięku rozkazem E A
Pod pięścią pryśnie kość i klawisz złamiesz Fis7 h E
Ale nie zabrzmią dziejowe pasaże D A E A D A E A (D A E)
A w rękawiczkach z od krwi sztywnej skóry A E7
Nigdy nie trafisz w klawisz zamierzony E7 A E
I zamiast dźwięku z twojej partytury A E7
Zawsze się ozwie inny nie proszony E7 A E A (D A)
W szkłach czarnych zamiast nut studiujesz co dnia E A
Zawiłe klątwy wschodnich alfabetów E A
Lecz nawet obcej nie zagrasz melodii Fis7 h E
Trzeba się schylić pozbyć się gorsetu D A E A D A E A (D A E)
Tego nie umiesz więc połam klawisze A E7
Struny grać będą bunt i cichą skargę E7 A E
Pozrywaj struny znowu pieśń usłyszysz A E7
To pudło w usta zamieni się czarne E7 A E A (D A)
Roztrzaskaj pudło zagra miejsce po nim E A
Jak gra powietrze pod tańczącym dzwonem E A
To puste miejsce dziełem twoich dłoni Fis7 h E
Struną powietrza gardła okręcone D A E A D A E A (D A E)
Gdy umrzesz trumny które z fortepianów A E7
Zbijać kazałeś o milczącym świcie E7 A E
Muzykę odtąd zagrają nieznaną A E7
Marsz żałobny co obwieszcza życie E7 A E A (D A)

Dodane 08.04.2012 przez DX

Nagranie

Do wroga (pieśń)

W twórczości Kaczmarskiego można znaleźć wiele przykładów posługiwania się metodami poetyckimi zaczerpniętymi od innych twórców. Przy „Koncercie fortepianowym” znajdziemy adnotację „za C.K. Norwidem”. Rytm wiersza Kaczmarskiego wzięty jest z Norwidowskiego utworu „Do wroga (pieśń)”, zaczynającego się tymi wersami:

Ty, prawd promienie wziąwszy za sztylety,
Śmiesz jeszcze mniemać, żeś wódz, żeś generał!
O niewolniku, stój, cofaj bagnety!
Dopókiż będę za ciebie umierał?...

Iwona Grabska-Gradzińska zauważa, że da się w nim znaleźć także pewne słowa klucze (generał, Rosja, niemoc), natomiast obraz gry na fortepianie – oraz późniejsze zniszczenie instrumentu – to nawiązania do innego wiersza Norwida, „Fortepianu Chopina”.

Zobacz także inne utwory Kaczmarskiego nawiązujące do Norwida:


Dodane 20.06.2022 przez Zbik

Nuty

comments powered by Disqus