Epitafium dla Włodzimierza Wysockiego

Nagranie

Przecież wrócę, gdy zacznie się dzień!

Monumentalne „Epitafium dla Włodzimierza Wysockiego”, często przywoływane jako jedno z najwybitniejszych osiągnięć Jacka Kaczmarskiego, jest hołdem artysty dla jednego z jego mistrzów – rosyjskiego barda i aktora Włodzimierza Wysockiego.

Kaczmarski zapożyczył z „Boskiej komedii” Dantego motyw wędrówki przez piekło: tutaj również bohater piosenki przechodzi przez kolejne kręgi piekła, przy czym piekło to reprezentuje rzeczywistość sowieckiej Rosji (a bohater może być utożsamiony z Włodzimierzem Wysockim).

Jedną z inspiracji do utworu jest pieśń Wysockiego „Łaźnia na biało” (Банька по белому): Pamiętam, że zaczęło się od trawestacji jego słów: „Z bani, po biełomu, priwiezli iz Sibiri w Sibir”. Ja to zamieniłem na „droga z piekła do piekła”, co od razu narzuciło temu utworowi pewien uniwersalizm. I zdałem sobie sprawę, że pisząc dla niego epitafium, mogę napisać taki fresk o Rosji, a w zasadzie o całym systemie. Również refren utworu jest nawiązaniem muzycznym i luźnym tłumaczeniem fragmentu tej samej pieśni.

Innym nawiązaniem do życia i twórczości rosyjskiego mistrza jest zwrotka „teatralna”: w 1971 roku Wysocki triumfował w dobrze odebranej roli Hamleta. W piosence odnotowywana jest gra, którą artysta musiał toczyć z sowiecką cenzurą: można wyobrazić sobie, dlaczego szekspirowska fraza mogła rodzić niepożądane ideologicznie skojarzenia (O Matko! O Matko!
Jakże mogłaś jemu sprzedać się tak łatwo! – najsłynniejszą matką w Rosji jest właśnie matka Rosja, uwięziona w żelaznym uścisku komunizmu).

Chociaż u Dantego pojawia się dziewięć kręgów piekła, w piosence jest ich siedem plus jeden: ostatni, ósmy krąg reprezentujący najgorsze piekło, w jakim może znaleźć się artysta – piekło zapomnienia. Piosenkę zamyka jednak optymistyczna puenta: artysta powróci, gdy zacznie się dzień.

• https://pl.wikipedia.org/wiki/W…
• , https://commons.wikimedia.org/w… , domena publiczna

Dodane 19.08.2018 przez DX

Nuty